برندۀ رقابت باشیم

آدم‌های ضعیف با بقیه رقابت می‌کنند، آدم‌های قوی با خودشان.

وقتی مشغول رقابت با دیگری هستیم

معمولاً مسیری که طی می‌کنیم پر از استرس و حال بد است.

نگرانیم که عقب نیفتیم

نگرانیم که نبازیم

و در آخر

مهم نیست کدام از ما جلو افتاده‌ایم

در چنین شرایطی

هر نتیجه‌ای هم پیش بیاید

ما بازنده هستیم.

می‌دانید چرا؟

چون کل مسیر را باخته‌ایم و با حس بدی که تجربه کرده‌ایم، برد آخر را بی‌ارزش کرده‌ایم.

برندۀ رقابت

و یک فرد زیرک کسی است که

با خودش در رقابت است.

کسی که می‌خواهد به بهترین نسخه از خودش تبدیل شود.

کسی که با گذشتۀ خودش در رقابت است و می‌خواهد از گذشته‌ای که داشته بهتر باشد.

وقتی مجبور به رقابت با دیگری می‌شویم،

نمی‌توانیم صدای روح خود را بشنویم.

اما وقتی با خودمان رقابت می‌کنیم،

روح زنده می‌شود و قدرت پیدا می‌کند.

بازهم مهم نیست آخرِ کار چه نتیجه‌ای حاصل شود.

 

ما درهرصورت در بازیِ رقابت با خود می‌بریم به دو دلیل:

  1. از بین تمام رقابت‌های دنیا، سالم‌ترین و زیباترین رقابت را ترتیب داده‌ایم چون دغدغۀ رشد خودمان را داشته‌ایم.
  2. در طول مسیر حس بدی که ناشی از رقابت با دیگران است را تجربه نکرده‌ایم.

گاهی رقابت با دیگران خوب است و به ما انگیزۀ حرکت کردن می‌دهد.

اما این موضوع وقتی به یک مشکل تبدیل می‌شود که رقابت با دیگران همه وقت و همه جای زندگی ما ریشه بدواند.

 

خوبیِ رقابت با خود این است که

اگر خوب از عهده‌اش بربیاییم،

اگر خوب روی خودمان تمرکز کنیم،

دیگر انرژی‌مان را بابت دیگران تلف نمی‌کنیم

و با این انرژی ذخیره شده،

می‌توانیم روی نقطه‌ای بایستیم که برای دیگران «غیرقابل رقابت» شویم.

اینجاست که وقتی در رقابت با خود پیوز می‌شویم،

کیلومترها از بقیه هم جلو می‌افتیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.