جذابیت و کاریزما برای نوجوانان

  • شخصی وارد اتاق می‌شود و همۀ نگاه‌ها به سمتش می‌رود.
  • وقتی حرف می‌زند همه گوش‌ها متوجه اوست.
  • کارهایش برای بقیه جذاب است و خیلی‌ها تلاش می‌کنند از او تقلید کنند.
  • جذابیت ظاهری او به‌قدری است که کمتر کسی می‌تواند آن را انکار کند.

 

وقتی حرف از جذابیت می‌شود، چنین چیزهایی توی ذهن خیلی از آدم‌ها شکل می‌گیرد.

فرد جذاب را خلاصه می‌کنند به شخصیتی که ظاهر خوبی دارد و رفتارهای خاصی انجام می‌دهد.

اما جذابیت فراتر از این‌هاست و این نوع گیرایی و متفاوت بودن، فقط می‌تواند یک بخش کوچک از آن باشد.

 

کاریزماتیک بودن یا شخصیت کاریزما داشتن، یعنی داشتن ویژگی‌هایی که باعث جذابیت بیشتر در چشم دیگران می‌شود و توجهات را جلب می‌کند.

شخصی که شخصیت کاریزماتیک دارد، در نگاه بقیه توانمند، متفاوت، بااستعداد و الگو به نظر می‌رسد.

اگر شما هم دقت کنید می‌توانید در مدرسه و خانواده و در بین دوستان و آشنایان، یا حتی در بین شخصیت‌های معروف، آدم‌هایی را پیدا کنید که افرادی کاریزما باشند و ویژگی‌های گفته شده را دارا باشند.

همین‌طور می‌توانید آدم‌های زیادی را نام ببرید که با وجود داشتن موقعیت خاص و با وجود شهرتی که دارند، افرادی کاریزماتیک، جذاب و محبوب نیستند.

 

و ممکن است این سؤال برایتان پیش بیاید که پس جذابیت از کجا می‌آید؟

چرا بعضی‌ها می‌توانند تا این اندازه جذاب باشند و بعضی دیگر، حتی با وجود داشتن موقعیتی خاص، از این ویژگی شخصیتی محروم هستند؟

در اینجا به ویژگی‌هایی اشاره می‌کنیم که داشتن آن‌ها باعث می‌شود فرد جذاب و دوست‌داشتنی باشد یا به عبارتی، کاریزمای بالایی داشته باشد.

 

ویژگی‌های افراد کاریزماتیک

 

احترام به خود و خود بودن

به نظرم یکی از مهم‌ترین چیزهایی که باعث می‌شود همۀ آدم‌ها جذاب‌تر باشند، این است که خودشان باشند.

ما وقتی خودمان هستیم، یعنی با بقیه متفاوتیم. هیچ‌کسی در هیچ جای دنیا شبیه به ما نیست. ما مثل اثرانگشتمان یگانه و یکتا هستیم.

وقتی سعی نمی‌کنیم ادای بقیه را دربیاوریم یا سعی نمی‌کنیم بهتر از چیزی که هستیم به نظر برسیم، دوست‌داشتنی‌تر می‌شویم.

در نظر آدم‌ها، کسی که عیب و نقص دارد اما تقلید نمی‌کند و خودش است، از کسانی که تلاش می‌کنند تا افرادی کامل و بی‌عیب و نقص باشند، دوست‌داشتنی‌ترند.

 

راحت بودن و کنترل اضطراب و استرس

من خیلی وقت‌ها توصیه‌ای به خودم دوستانم می‌کنم که خیلی خوب جواب می‌دهد. می‌گویم «در پوستتان راحت باشید.»

این‌قدر فشار و تنش به خودتان وارد نکنید. این اندازه همه‌چیز را جدی نگیرید.

زندگی را، اتفاقات مختلف را و خیلی از چیزهای مهم زندگی را شبیه به یک بازی ببینید.

سعی کنید حتی از چالش‌هایی که دارید لذت ببرید.

هر اتفاقی را فرصتی برای شادتر بودن و یادگرفتن ببینید.

استرس و اضطراب مال وقتی است که ما انتظارات زیاد داریم، از آیندۀ نامعلوم می‌ترسیم، موضوعات را خیلی جدی می‌گیریم و تلاش می‌کنیم تا همه‌چیز خیلی خوب و کامل باشد.

همۀ این‌ها باعث می‌شود یک فرد ناراحت و نگران به نظر برسیم و کسی در روابطش دوست ندارد وقت زیادی را با چنین آدمی بگذراند.

در پوستتان راحت باشید. در برخورد با اتفاقات مختلف راحت باشید. موضوعات جدی را بازی ببینید و با آن‌ها راحت باشید.

 

مطمئن بودن و مقابله کردن با شک و تردید

آدم‌هایی هستند که همیشه دچار تردید هستند.

حتی برای یک خرید ساده، حتی برای گفتن یک حرف ساده مدام تردید می‌کنند.

تلاش کنید تا یک شخصیت مطمئن از خودتان بسازید.

تمرین کنید در رابطه با چیزهای مختلفی که در زندگی دارید تحقیق کنید، بررسی کنید، مشورت کنید، سؤال کنید اما درنهایت، مطمئن راهی را پیش بگیرید.

هیچ‌وقت ما به درجه‌ای از دانایی و آگاهی نمی‌رسیم که تصمیمات بی‌عیب و نقص بگیریم.

همیشه اتفاقاتی پیش می‌آید که موافق ما نیست.

این موضوع را قبول کنید و وقتی تصمیمی گرفتید تردیدها را کنار بگذارید و محکم و مطمئن قدم بردارید.

 

گرم و صمیمی بودن

مهم است که حد و حدودمان را با بقیه بدانیم و فاصله‌ها را حفظ کنیم؛ اما به همین اندازه هم مهم است که ارتباطی گرم و صمیمی با بقیه بسازیم.

منظور از گرم و صمیمی بودن این نیست که الکی لبخند بزنید یا طرف مقابل را زیاد از حد تأیید کنید تا حس خوبی نسبت به شما پیدا کند.

برای صمیمی بودن، می‌توانیم خوب گوش کنیم، راحت حرف بزنیم، تلاش کنیم تا طرف مقابل با ما احساس راحتی داشته باشد و اتفاقاً به‌جای تأییدهای الکی، حرف‌هایی که واقعاً در ذهنمان وجود دارد را بزنیم.

صمیمی بودن یک تصمیم یک‌باره نیست. برای صمیمی شدن نیاز به تمرین است.

هر بار که با کسی ملاقات می‌کنید، این ویژگی شخصیتی را تمرین کنید.

 

توانایی همدلی کردن با بقیه

چقدر می‌توانید خودتان را به‌جای بقیه بگذارید و دنیا را با چشمان آن‌ها ببینید؟

تابه‌حال شده در رابطه با والدینتان، تلاش کنید تا خودتان را به‌جای آن‌ها بگذارید تا بفهمید چرا عکس‌العمل خاصی نشان می‌دهند؟

تابه‌حال شده خودتان را به‌جای معلمی بگذارید که تلاش می‌کند حرفی مخالف شما بزند؟

همدلی کردن، یک توانایی است.

وقتی کسی با شما حرف می‌زند، راز دلش را برایتان می‌گوید یا شما را متوجه مشکلاتی که دارد می‌کند، بهترین کاری که می‌توانید در جواب بکنید این است که با او همدلی کنید.

 

  • خوب گوش کنید.
  • از اعتقادات و باورهایتان حتی شده برای چند دقیقه فاصله بگیرید.
  • قبول کنید که ممکن است شما اشتباه کنید.
  • قبول کنید که هرکسی با توجه به محیطی که در آن بزرگ شده و اطرافیانش، می‌تواند دنیا را متفاوت از ما ببیند.
  • به زبانی نزدیک به زبان طرف مقابلتان حرف بزنید.
  • برای بقیه زمان بگذارید و به آن‌ها بگویید که می‌توانند پیش شما خودشان باشند.

 

خوش‌بین بودن

بدبین بودن کاری ندارد.

فقط کافی است یک نگاهی به اطرافمان بیندازیم. به همۀ چیزهایی که می‌شد داشته باشیم و نداریم. به همۀ چیزهایی که سر جایشان نیست. به محیطی که دویستش نداریم و خلاصه به همۀ چیزهایی که منفی هستند.

اما خوش‌بین بودن سخت است.

اینکه بدانی چیزهایی سر جایش نیست اما ته قلبت بازهم فکر کنی می‌شود درستش کرد.

خوش‌بین بودن یکی از ویژگی‌های افراد کاریزماتیک و جذاب است چون وقتی خوش‌بین هستی، به دیگران این حس را می‌‌دهی که کنترل اوضاع را به دست داری.

دقت کرده‌اید کسی که بدبین است نقش یک قربانی را بازی می‌کند؟

مدام نق می‌زند. از نداشته‌ها و نشدن‌ها می‌گوید.

اما آدم خوش‌بین از شدن و توانستن می‌گوید. از تغییر می‌گوید.

وقتی می‌بینیم کسی قربانی نیست بلکه مثل یک طراح و یا سازنده، همواره دارد می‌سازد و درست می‌کند و پیش می‌رود، آن‌وقت حس خوبی به او پیدا می‌کنیم.

کسی که بر محیط اطرافش و اتفاقاتی که برایش می‌افتد تسلط دارد، یک فرد جذاب و دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد.

 

شور و اشتیاق داشتن

هرکسی در زندگی هدفی دارد.

بعضی با بی‌اعتمادی و با این حس که انگار مجبورند کار می‌کنند.

اما بعضی دیگر از آدم‌ها کلی انرژی و شور و اشتیاق دارند.

همین مشتاق بودن و پرانرژی بودن، آدم را دوست‌داشتنی می‌کند.

کسی که پرانرژی است این توانایی را دارد که انرژی خوبش را به بقیه هم منتقل کند. بقیه از حضور چنین فردی احساس خوبی پیدا می‌کنند پس طبیعی است که مشتاق باشند هر چه بیشتر با او ارتباط برقرار کنند.

 

توانایی توجه و حضور داشتن

دقت کرده‌اید وقتی داریم با یک سری از آدم‌ها حرف می‌زنیم انگار رو به دیوار حرف می‌زنیم.

خیلی راحت متوجه می‌شویم که اصلاً به ما گوش نمی‌کنند و ما را نمی‌شنوند.

اما بعضی دیگر که خیلی با دقت ما را می‌شنوند، حس خوبی برایمان ایجاد می‌کنند.

مهم است که وقتی در ارتباط با دیگران هستیم حضور جدی داشته باشیم.

مهم است که ارتباط چشمی خودمان را با بقیه حفظ کنیم.

مهم است که در لحظه، تمام توجهمان به فردی باشد که مقابل ماست نه اینکه نگاهش کنیم اما توی ذهنمان جای دیگری سِیر کنیم.

مهم است که بتوانیم توجه و تمرکز کنیم.

این‌ها حس خوبی به دیگران می‌دهند و از ما یک شخصیت کاریزماتیک می‌سازند.

 

در آخر این نکتۀ طلایی را فراموش نکنید:

وقتی ما به بقیه احساس خوبی می‌دهیم

و کاری می‌کنیم نسبت به خودشان حس خوبی داشته باشند،

آدم‌هایی دوست‌داشتنی و جذاب به نظر می‌رسیم.

2 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *